+ leeg -
Joan Bulder, voorzitter werkgroep Arme Kant van Nederland/EVA

Ik wil weer met mijn voeten in de klei staan

interview met voorzitter Joan Bulder

Artikel uit de Arme Krant van Nederland - maart 2010

Het heeft even geduurd, maar het was het wachten waard. De Arme Kant van Nederland/EVA heeft een veelbelovende nieuwe voorzitster gevonden die de kar wil gaan trekken. Zij vindt het stimuleren van de eigen kracht van mensen belangrijk.

Joan komt uit een gereformeerd gezin. "Ik mocht na de lagere school naar het gymnasium. Dat was in mijn omgeving in die tijd vooruitstrevend. Daarna studeren aan de universiteit was er niet bij. Mijn vader vond dat voor een meisje niet nodig, want ik zou toch wel trouwen. Er was ook niet voldoende geld om zowel mij als mijn broers te laten studeren en dan gingen jongens min of meer vanzelfsprekend voor. Wel mocht ik naar de Sociale Academie, want je moest je als vrouw wel kunnen redden als je er alleen voor zou komen te staan. Achteraf is die Sociale Academie een goede basis geweest voor een boeiende loopbaan. Maar toen ik dankzij een wachtgeldregeling de kans kreeg, heb ik toch nog een aantal jaren theaterwetenschappen gestudeerd. Dat sloot aan bij mijn creatieve kant – toneel en cabaret, ik schreef ook zelf teksten – maar het was ook wel om mijzelf te bewijzen dat ik een academische studie aan kon. Uiteindelijk heb ik de studie niet afgemaakt. Ik realiseerde mij dat ik niet definitief in de creatieve sector als docent theater of iets dergelijks zou willen werken. Uiteindelijk gaat mijn hart toch meer uit naar functies in de sociale sfeer."

Afwisselende loopbaan

Van die functies vervulde Joan er vele. Na de Sociale Academie werkte zij in het vormingswerk voor werkende jongeren en op het vormingscentrum De Born. "Daar trainden we vrouwen. Het ging om maatschappelijke bewustwording en het aanleren van vaardigheden voor politieke activiteiten. Ik kwam daar binnen omdat ik een stageplek moest hebben voor de VO, een voortgezette opleiding na de Sociale Academie. Toen ik mijn stage had afgerond, hebben ze mij aangeboden dat ik op De Born kon blijven. Lang heeft dat niet geduurd, omdat ik al snel werd gevraagd om docent te worden bij de VO. Voor mij was dat een heel onverwachte uitdaging. Nog maar net afgestudeerd en dan al je pas verworven kennis moeten overdragen aan mensen die min of meer je collega"s zijn, dat vergt wel een en ander. Overigen ben ik met spijt weggegaan bij De Born, ik had daar een goede tijd met het opzetten en uitbreiden van het vrouwenwerk. Maar ik wilde die baan bij de VO niet laten schieten.
Bij de VO-opleiding heb ik gewerkt tot ik na een reorganisatie vrijwillig boventallig ben geworden. Ik realiseerde mij dat ik daardoor de kans kreeg om een tijd lang met andere dingen bezig te zijn, zoals o.a. de studie theaterwetenschappen. Die periode van studie heeft mij ook iets over mezelf geleerd. Ik heb in mijn leven heel veel aanvullende opleidingen gevolgd, maar voor mij was dat vooral de moeite waard als er een duidelijk verband was tussen de studie en de praktijk.
Na een paar jaar theaterwetenschappen begon het te kriebelen en ben ik weer aan het werk gegaan. Ik ben toen bij de Hogeschool van Amsterdam hoofd van de kaderopleiding Gezondheidszorg geworden. Dat was vooral een managementfunctie. Daarna zijn er nog allerlei andere management- en directiefuncties gevolgd, o.a. bij de Schorerstichting en bij een provinciale instelling die organisaties in de eerste lijn van het maatschappelijk werk ondersteunt.
Toen ik 60 werd, wilde ik iets gaan doen dat minder belastend was. Als je directeur bent van een instelling, heb je een zware verantwoordelijkheid voor het behoud van de organisatie en van de werkgelegenheid van de medewerkers. Het leek mij goed om werk te zoeken waarbij ik weer meer met de praktijk te maken zou krijgen en met de voeten in de klei zou staan. Ik organiseer nu enkele Eigen Kracht Conferenties per jaar. Die zijn bedoeld om mensen, die na een lange geschiedenis van hulpverlening in een uitzichtloze situatie lijken te zijn geraakt, inzicht te geven in hun eigen kracht. Het gaat bijvoorbeeld om het oplossen van financiële problemen, maar er is meestal veel meer aan de hand. Je mag maximaal vijf Eigen Kracht Conferenties per jaar doen, je mag niet afstompen en denken: al weer. Van die conferenties heb ik heel veel geleerd. Ik ben geen ervaringsdeskundige, want zelf heb ik zo'n uitzichtloze situatie nooit meegemaakt. Hulpverlener ben ik ook nooit geweest, mijn deskundigheid was vormingswerk. Wat ik bij de conferenties heb geleerd, kan ik gebruiken bij het voorzitterschap van De Arme Kant. Ik kan me nu heel goed voorstellen met welke problemen arm gemaakte mensen worstelen."

De Arme Kant

Joan is van plan eerst eens rustig te kijken welke activiteiten de projectgroep Arme Kant/EVA ontwikkelt. "Ja moet niet direct beginnen met van alles te willen veranderen. Je moet weten wat er omgaat. Ik denk dat we een lastige tijd tegemoet gaan. Onze doelgroep – mensen met een inkomen op minimumniveau – zal het misschien nog moeilijker krijgen door de financiële crisis. Het is de vraag of de minima zullen worden ontzien bij de noodzaak tot bezuinigen, En het is niet eenvoudig om voldoende subsidie bij elkaar te krijgen om het werk van de projectgroep voort te zetten. Ik heb begrepen dat de kerken niet altijd even bereidwillig zijn om een financiële bijdrage te leveren. Ik hoop vanzelfsprekend dat ze het werk van de Arme Kant zullen blijven steunen. Zelf ben ik geen lid van een kerk. Ik ben er wel in opgevoed, tot mijn twintigste ging ik iedere zondag twee keer met mijn familie mee naar de kerk. Belijdenis doen is er nooit van gekomen, maar met het kerkelijk leven ben ik wel vertrouwd. Het is voor mij boeiend om nu op een heel andere manier toch weer in contact te komen met de kerken.
Bij het werk van de Arme Kant zijn voor mij mijn ervaringen met Eigen Kracht Conferenties belangrijk. Het is beter om mensen bewust te maken van hun eigen kracht dan ze afhankelijk te laten blijven van hulpverlening. Maar ik moet eerst beter zicht krijgen op wat de Arme Kant doet. Pas daarna kan ik een eigen inbreng hebben."

Mijnke Bosman

Naar de top van de pagina

Naar startpagina Arme Krant van Nederland

Naar overzichtspagina publicaties

 

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player